هر سـخن جایی و هر نکته مکانی دارد!
11 مهر 1405الهام آمرکاشی: در حالی آثار روانی و تبعات اقتصادی جنگ، همچنان در کشور پابرجاست که برخی از مسئولان دولت چهاردهم با طنازی از کنار مسائل جدی جامعه عبور میکنند و به جای ارائه راهکار درست برای برونرفت از اوضاع گرانی و تورم موجود، ترجیح میدهند با شوخی و کنایه، به گونهای مسائل را نمایش دهند که گویا در این آبادبوم، فقط صاحبان کرسی میدانند، میفهمند وَ متوجه هستند!
روز سهشنبه هفتۀ گذشته -هفتم مهرماه- در حالی در نشست خبری سخنگوی دولت، مسئله افزایش کالابرگ از سوی فاطمه مهاجرانی به سخره گرفته شد که طنازی خانم سخنگو، نه تنها محلی از اعراب نداشت که تهماندۀ اعتبار وی در کسوت سخنگویی را به شدت زیر سوال برد!
در این نشست، یک خبرنگار درباره افزایش احتمالی ۳۰۰ هزارتومانی اعتبار کالابرگ و میزان اثرگذاری آن در شرایط گرانی سؤال کرد و گفت: این رقم با توجه به تورم و افزایش قیمتها، «پول یک پفک هم نیست».
فاطمه مهاجرانی -سخنگوی دولت- در پاسخ گفت: «البته کالابرگ برای خرید پفک قطعاً داده نمیشود»…
این پرسش و پاسخِ چند واژهای، تنها از دو منظر قابل تأویل است:
1- خبرنگار در جریان نبوده که پفک در زمرۀ کالاهای اساسی قرار ندارد!
2- پاسخ خانم سخنگو، مؤید این مطلب است که با افزایش مبلغ مذکور، پفک نمیشود خرید؛ اما گوشت، مرغ، برنج و سایر مایحتاج سبد معیشت را به راحتی میتوان تهیه کرد!
وَ هرچند خانم سخنگو مسئله تورم و گرانی را منتسب به جبهه دشمن دانست که آمار و ارقام موجود؛ حکایت از این دارد که در صد روز ابتدایی آغاز به کارِ دولت چهاردهم، استارت گرانی و تورمهای چنددرصدی زده شد.
تکرار بند ذیل قابل توجه است:
«بررسی عملکرد دولت چهاردهم در ۱۰۰ روز اول، حاکی از حداقل ۱۰ اقدام و مصوبه در راستای افزایش قیمت کالاها و خدماتی از جمله نان، شیر، لبنیات، خودرو، گاز، برق، بنزین، بلیت قطار و کالاهای اساسی و غیراساسی است».
و آنچه هشداردهنده است، تمرکز بر موارد ذیل است که در ۱۰۰ روز ابتدایی دولت:
1- دلار و سکه گران شد
2- خودرو 30 درصد گران شد
3- تعرفه گاز گران شد
4- تعرفه برق خانگی گران شد
5- بلیت قطارهای 5 ستاره 30 درصد گران شد
6- شیرخام و لبنیات گران شد
7- نان 30 تا 66 درصد بدون افزایش یارانهها گران شد!
8- قیمت کالاهای اساسی و غیراساسی گران شد و…
در همان زمان، فاطمه مهاجرانی صبح روز سهشنبه بیستو چهارم مهرماه ۱۴۰۳ در نشست خبری خود، درباره انتقادات نسبت به برخی گرانیها در کشور، مطرح کرده بود: «آحاد جامعه و همه مردم از افزایش قیمتها رنج میبرند و دهکهایی که مشکلات معیشتی دارند آسیب بیشتر میبینید و دولت تلاش میکند تا جایی که میتواند جلوی افزایش قیمتها را بگیرد.
تلاش دولت این است که ریشه تورم را بخشکاند. تورم قابل کتمان نیست، تورم بالا بوده است ولی تلاش دولت برای مهار تورم است. در لایحه بودجه ۱۴۰۴، تلاش میکنیم از اقشار آسیبپذیر حمایت شود. در این بودجه معافیت مالیاتی از ۱۲ میلیون به ۲۴ میلیون تومان افزایش پیدا کرد تا آسیب کمتری به افراد کمدرآمد وارد شود. ولی مشکلات یک شبه قابل حل نیست و نیاز به کار کارشناسی و همدلی جامعه دارد».
وَ امروز بعد از گذشتِ دوسال از این موضوع، مسند سخنگویی دولت، به استندآپ کمدی تبدیل شده که با طنازی و خارج کردن بحث جدی به حاشیه و کشاندن مسائل اقتصادی به جنگ و جبهۀ دشمن، سعی بر این دارد، موضوع مهمِ معیشت و تورم را نادیدهانگاری کرده و مردم را در تنگنای گذار روزمره بدون پاسخ رها کند.
وَ اگرچه مطالب مدون در خصوص گرانی و صحبتهای مسئولان ذیربط، به توالی و تکرار، موجود است که برگشت به صحبتهای رئیس دولت چهاردهم در بیستوچهارم خردادماه ۱۴۰۳ در برنامه «میزگرد اقتصادی» قابل توجه است.
پزشکیان با بیان اینکه «قرار نبود تورم و مشکلات، کمر مردم را خم کند»، مطرح کرد: «وضعیت جامعه به گونهای است که کارگران نمیتوانند خانه بگیرند و کارمندان نمیتوانند زندگی روزمره خود را بگذرانند. همه ناراضی هستند و اگر جلوی این گرفته نشود، ما مشکل خواهیم داشت. قرار نبود تورم و مشکلات، کمر مردم را خم کند»!
و اگرچه بیش از دوسال از سخنان مذکور میگذرد که با رویه فعلی در دولت حاضر و افزایش چندبرابری در یکایک اجناس و کالاهای اساسی و غیراساسی، به نظر میرسد نقد مسعود پزشکیان از گرانی در دولتهای گذشته، در دولت چهاردهم نیز به توالی، قابل تکرار است.
وَ خطاب دوم به رئیس دولت چهاردهم؛ آقای پزشکیان: «وضعیت جامعه به گونهای است که کارگران نمیتوانند خانه بگیرند و کارمندان نمیتوانند زندگی روزمره خود را بگذرانند. همه ناراضی هستند و اگر جلوی این گرفته نشود، ما مشکل خواهیم داشت. قرار نبود تورم و مشکلات، کمر مردم را خم کند»!
با توجه به شرایط بغرنج فعلی، انتظاری به جد است تا رئیس دولت و مسئولان اقتصادی کشور با نگاهی واقعبینانه و آنگونه که در مناظرههای انتخاباتی به مسئله تورم و معیشت ورود داشتند؛ به این مهم ورود کنند که علاج واقعه قبل از وقوع باید کرد!
باید منتظر بود و دید رویکرد اقتصادی دولت، چه مسیری را در پیش میگیرد و میتوان به کنترل قیمتها و کاهش تورم در ماههای آتی، امیدوار بود یا خیر!