اقتصاد مقاومتی، پادزهر جنگ اقتصادی
20 مهر 1405پرویز سروری – امروز درگیر یک جنگ وجودی هستیم؛ جنگی که پس از عرصه نظامی، وارد حوزه اقتصادی شده است، به نحوی که اکنون معیشت مردم و ثبات اقتصادی، حیاتی‌ترین مؤلفه امنیت ملی و اقتدار کشور محسوب می‌شود.
تقابل جبهه استکبار با ملت ایران به ایستگاه حساس «سنجش عظیم تقابل تاب‌آوری» رسیده است؛ نقطه‌ای که دشمن در آن می‌کوشد با تلفیق فشارهای هوشمند اقتصادی، جنگ روانی و تحرکات نظامی منطقه‌ای، ساختار اجتماعی را دچار گسست کرده و سفره مردم را هدف قرار دهد. با این حال، باور راسخ ما این است که با اتکا به ظرفیت‌های عظیم انسانی و مادی کشور و تحقق بی‌کم‌وکاست الگوی «اقتصاد مقاومتی» — که سال‌ها پیش امام شهیدمان برای چنین روزهایی تدوین نمودند — نه تنها امکان خنثی‌سازی این تکانه‌ها وجود دارد، بلکه با تبدیل تهدید به فرصتی بی‌بدیل، می‌توان اقتصاد ملی را به ریل ثبات، مهار تورم و رشد متوازن بازگرداند.
همان‌طور که امام شهیدمان نیز بر آن تأکید داشتند، امروز هم مثل دوران دفاع مقدس، اقتصاد کشور نیازمند فرماندهی و رزمندگانی است که عرصه را بشناسند، پای کار بیایند و میدان را مدیریت کنند. همان‌گونه که در زمان جنگ تحمیلی، خطوط مقدم نبرد مشخص بود و میدان متولی و مسئول داشت، امروز هم در این عرصه، مسئولان و فعالان اقتصادی حکم همان فرماندهان و رزمندگان حقیقی جنگ اقتصادی را دارند که باید با همان روحیه، انگیزه و باور جهادی وارد میدان شوند. اگر توانسته‌ایم در عرصه دفاعی و نظامی با تدوین دکترین بازدارندگی و اتکا به توان بومی، امنیتی پایدار و بی‌بدیل در منطقه بحران‌زده غرب آسیا و در برابر اتحاد ضدایرانی آمریکا، اسرائیل و برخی کشورک‌های اطراف ایجاد کنیم، نشان‌دهنده آن است که نرم‌افزار مدیریتی و توان ساختاری لازم برای جهادی مشابه در عرصه اقتصادی نیز کاملاً مهیاست. بروز تورم‌های ساختاری و التهابات ارزی اخیر که معیشت آحاد جامعه را تحت تأثیر قرار داده، معلول برخی ترک‌فعل‌ها و کم‌کاری‌ها یا به عبارت دقیق‌تر، ترکیبی از فشارهای بیرونی، ناترازی‌های مزمن داخلی، ناهمسویی در سیاست‌های پولی و ارزی، و کم‌توجهی به اصلاحات ساختاری در گذشته است؛ اما در نقطه مقابل، اقدامات ایجابی و ابتکارهای معیشتی اخیر، همچون «طرح تورم صفر» شهرداری تهران که با حذف واسطه‌ها، عرضه مستقیم و تثبیت قیمت کالاهای اساسی و همچنین با حمایت و همراهی همه‌جانبه دولت همراه شده، بارقه امیدی در دل مردم ایجاد کرده و الگوی موفقی از مسئولیت‌پذیری جهادی و همکاری میان‌دستگاهی را برای کاهش فشار بر سفره خانوار به نمایش گذاشته است. راهکار اساسی و همه‌جانبه برای تداوم و توسعه چنین موفقیت‌هایی، اجرای دقیق مدل «درون‌زا و برون‌گرا»ی اقتصاد مقاومتی است؛ الگویی که در آن، تولید داخلی پایه اتکا و بازارهای منطقه‌ای و جهانی، هدف توسعه صادرات هستند. پادزهر تحریم و فشار اقتصادی، در داخل مرزها و در دستان جوانان، نخبگان و صنعت‌گران بومی نهفته است. تبدیل تهدید کنونی به فرصتی تاریخی، نیازمند اتخاذ یک «آرایش جامع جنگ اقتصادی» است؛ به نحوی که با مانع‌زدایی واقعی و ثبات مقرراتی، مسیر تولیدکنندگان و محیط کسب‌وکارها تسهیل شده و با اعمال انضباط سخت‌گیرانه مالی، رشد نقدینگی کنترل گردد، ناترازی شبکه بانکی ساماندهی شده و تسهیلات به سمت بخش‌های مولد هدایت شود. همچنین باید با دیپلماسی فعال اقتصادی و بهره‌گیری از ظرفیت پیمان‌های منطقه‌ای (مانند شانگهای و بریکس)، توسعه پیمان‌های پولی چندجانبه و فعال‌سازی تجارت با همسایگان محقق گردد و در نهایت، تأمین امنیت سرمایه‌گذاری با برخورد قاطع و بی‌ملاحظه با اخلال‌گران، فساد سازمان‌یافته و سوداگری‌های مخرب در بازارهای پایه تضمین شود.
کلید حیات‌بخش این مسیر، همان اصل پایبندی عملی به رهنمودهای امام شهید انقلاب در باب اقتصاد مقاومتی است. عبور از موج تورمی و تحقق ثبات پایدار، نیازمند هم‌افزایی قوای سه‌گانه، انضباط مالی سخت‌گیرانه و اعتماد واقعی به سرمایه‌های بومی است تا شرایط موجود به نفع معیشت مردم و ارتقای اقتدار ملی تغییر یابد.