آیا می توان به مذاکرات با امریکا امید داشت

دشمنی که فکر می کرد با ترور چند شخصیت و به میدان آوردن تعداد زیادی از ادوات جنگی به قول خودش رژیم چنج کرده و ایران را به چند قسمت تقسیم کند و همچنین منابع کشور را یک جا ببلعد، با چنان مقاومت و ابتکاراتی در میدان مواجه شد که به گفته تمامی کارشناسان مستقل بین المللی شکست مطلق خورده و بنابر بسیاری از اخبار به دنبال یک واسطه می گشت تا از مهلکه فرار کند.

حال اما پس از گذشت ۴۰ روز تخاصم با ایران، تهاجم بی خردانه امریکا با تهییج یک رژیم جعلی به تسلط کامل ایران بر تنگه هرمز، بهره مندی از فروش نفت با قیمت دوبرابری و انسجام بیش از پیش گروه های مقاومت در منطقه به همراه تسلط کامل بر امور اجرایی کشور منتهی شده است.

در این شرایط دامریکا با پیش انداختن پاکستان، ترکیه و مصر آتش بس ۱۴ روزه را پیشنهاد کرده و ایران هم بنا بر شرایطی آن را پذیرفته است. هرچند که پیشنهاد کنندگان آن نتوانستند به طور کامل شروط آتش بس را محقق سازند ولی به خاطر ارتباط حسنه با این کشورها ایران فعلا چشم پوشی کرده است.

نشست نخست تیم مذاکره کننده ایرانی هم با طرف آمریکایی برگزار شد و طی این دور از مذاکرات ارزیابی های اولیه میان دو طرف به انجام رسید. در این میان ابتکارات طرف ایرانی با راه کارهای اجرایی در میز مذاکره مطرح شد و معاون رئیس جمهور امریکا هم بنا به گفته خودش خط قرمز های رئیس جمهورش را مطرح کرد.

جی دی ونس معاون رئیس‌جمهور آمریکا در آخرین سخنان خود مدعی شد: مذاکره‌کنندگان ایرانی خواهان دستیابی به توافق هستند. رئیس جمهور ترامپ هم خواهان توافق محدود با ایران نیست، بلکه به دنبال یک توافق بزرگ است که به طور کامل به مناقشه پایان دهد.

وی در عین حال گفته بود بی اعتمادی زیادی بین واشنگتن و تهران وجود دارد و نمی توان یک شبه بر آن غلبه کرد البته در مذاکرات پاکستان پیشرفت چشمگیری داشته‌ایم. به مذاکره ادامه خواهیم داد و من همچنان برای به نتیجه رساندن معامله بزرگ با ایران تلاش خواهم کرد زیرا این برای کشور ما و جهان مفید خواهد بود. ما می‌دانیم که بی‌اعتمادی با تهران وجود دارد، اما با حسن نیت و به دستور رئیس‌جمهور ترامپ در حال مذاکره هستیم.

این سخنان البته با اظهارات بعد از مذاکره با ایران و ترک پاکستان لحن متفاوتی داشته و گویا پس از آن سخنان به معاون رئیس جمهور امریکا گوشزد شده بود که باب مذاکره را نبندد.

حال پس از 4 روز از آن سو دوباره خبر می آید که دو روز بعد دور دوم نشست در اسلام آباد برگزار شده و یک بار دیگر در ادامه موضوعات مطرح شده در نشست قبلی چانه زنی هایی انجام می شود. در این زمینه منابع ایرانی رسما چیزی را عنوان نکرده اند ولی از آنجایی که ایران همواره از راه کارهای مسالمت آمیز و دیپلماتیک استقبال کرده است، احتمالا پای میز مذاکره خواهد بود و مواضع و ابتکارات خود را برای صلح پایدار طرح می کند.

در جمع بندی این شرایط اما باید به چند نکته توجه داشت.

الف: ایران پیشتر در دو نوبت از مذاکرات با طرف امریکایی در دولت ترامپ خیانت دیده و با چشمانی باز و دست به ماشه باید به این دور از مذاکرات هم برود. به ترامپ و تیم آن هیچ اعتمادی جایز نیست حتی بعد از توافق نیز نمی توان صد درصد امیدوار بود که امریکا به تعهداتش پایبند بماند. در این زمینه برخی اخبار نیز بر غیر قابل اعتماد بودن طرف آمریکایی صحه می گذارند. برای مثال شورای امنیت روسیه هشدار داده که ممکن است آمریکا و رژیم صهیونیستی از روند مذاکرات صلح به‌عنوان پوششی برای تدارک حملهٔ زمینی به ایران استفاده کنند.در بیانیهٔ این شورا تأکید شده که پنتاگون همچنان به تقویت شمار نیروهای نظامی خود در منطقه ادامه می‌دهد.

ب: با وجود اینکه دفاع در همه مقاطع امری مقدس به شمار می رود و باید دست مدافعان کشور را بوسید ولی جنگ همیشه پدیده ای منفی به شمار رفته و ایران هم هیچ گاه آغازگر جنگی نبوده است. با این اوصاف مذاکره برای ترک مخاصمه نیز باید مقدس تلقی شده و اساسا پایان هیچ جنگی بدون مذاکره و دیپلماسی متصور نیست. این گزاره که مذاکره کنندگان همچون مدافعان تامین کننده منافع کشور هستند، دقیق و درست بوده و تصمیم گیری برای پایان بخشیدن به جنگ و بازگشت به حالت عادی باید مورد توافق و حمایت همه اقشار باشد.

ج: نکته پایانی هم اینکه بنا به گفته همه کارشناسان و حتی خود امریکائیان و صهیونیست ها ایران در این جنگ پیروز بوده و دست بالا را هم دارد. حتی گزینه های درد آوری را هم برای امریکا و متحدانش در آستین حفظ کرده که می تواند به یک باره کار دشمن را یکسره کند ولی امروز بنا بر حسن همجواری و برادری با پاکستان و ترکیه و همچنین مصر پای میز مذاکره آمده و باید منافع اش در پای میز مذاکره تامین شود لذا چنانچه ضرورت داشته باشد، باید مذاکرات را تا اجرای همه منافع ایران ادامه داد و تن به خواسته های ناروای دشمن نداد. باید توجه داشت زمان به نفع ایران سپری شده و هرچه بگذرد درد بسته بودن تنگه هرمز بیشتر خود را به دشمن و جهانیان نشان خواهد داد.