حمله به صنایع مادر؛ جنگ زیرساخت‌ها علیه ایران

به گزارش خبرنگار سرویس اجتماعی زمان، حمله به زیرساخت‌های صنعتی، به‌ویژه صنایع مادر، همواره یکی از ابزارهای جنگ اقتصادی و فشارهای غیرمستقیم علیه کشورها بوده است.

در این میان، مجتمع فولاد مبارکه به‌عنوان یکی از مهم‌ترین قطب‌های صنعتی ایران، نقش قابل توجهی در زنجیره تولید، صادرات و حتی صنایع دفاعی کشور ایفا می‌کند، به همین دلیل هرگونه اقدام علیه چنین مجموعه‌ای تنها یک حادثه صنعتی تلقی نمی‌شود، بلکه در چارچوب رقابت‌های ژئو‌اقتصادی و تلاش برای تضعیف ظرفیت تولیدی کشور است.

فولاد مبارکه؛ فراتر از یک مجتمع صنعتی
اما رحیمی دشتلویی نماینده مردم فلاورجان بر این باور است که؛فولاد مبارکه طی سال‌های گذشته به یکی از ستون‌های اصلی صنعت کشور تبدیل شده و این مجتمع علاوه بر تأمین بخش مهمی از نیاز داخلی فولاد، در توسعه فناوری‌های صنعتی و تربیت نیروی متخصص نیز نقش قابل توجهی داشته است.

عضو هیئت رئیسه کمیسیون آموزش ادامه می دهد؛چنین مجموعه‌هایی صرفاً محل تولید نیستند، بلکه به نوعی مخزن دانش فنی و تجربه صنعتی کشور محسوب می‌شوند،از همین رو، هرگونه اختلال در فعالیت این صنعت می‌تواند به‌طور موقت زنجیره تولید برخی صنایع پایین‌دستی و حتی بازار صادراتی را تحت تأثیر قرار دهد،با این حال تجربه سال‌های گذشته نشان داده که اتکای صنایع بزرگ کشور به توان متخصصان داخلی، امکان بازسازی و بازگشت سریع به چرخه تولید را فراهم کرده است.

جنگ زیرساختی؛ تاکتیک جدید فشار اقتصادی
به گفته این نماینده مجلس؛هدف قرار دادن زیرساخت‌های صنعتی در بسیاری از کشورها به‌عنوان بخشی از جنگ ترکیبی دنبال می‌شود؛ جنگی که در آن تلاش شده با ایجاد اختلال در تولید یا زیرساخت‌های اقتصادی، فشار روانی و اقتصادی بر جامعه افزایش یابد، در چنین شرایطی، صنایع مادر مانند فولاد، انرژی یا پتروشیمی به دلیل نقش کلیدی در اقتصاد ملی، بیشتر در معرض چنین تهدیداتی قرار می‌گیرند.

وی تاکید می کند؛صنایع فولاد به‌عنوان یکی از مواد اولیه پایه در صنایع مختلف از جمله ساخت‌وساز، خودروسازی و برخی حوزه‌های صنعتی حساس، اهمیت استراتژیک دارد، به همین دلیل هرگونه اختلال در تولید آن می‌تواند پیامدهای زنجیره‌ای در اقتصاد داشته باشد؛ موضوعی که باعث شده این صنعت همواره در مرکز توجه سیاست‌های اقتصادی و امنیتی قرار گیرد.

نقش نیروی انسانی و توان داخلی در مدیریت بحران
رحیمی خاطرنشان می‌کند؛ یکی از عوامل مهم در عبور صنایع بزرگ از بحران‌ها، توان تخصصی نیروی انسانی و زیرساخت‌های فنی داخلی است، طی سال‌های اخیر بسیاری از پروژه‌های صنعتی در ایران با تکیه بر دانش مهندسان و متخصصان داخلی توسعه یافته و همین مسئله ظرفیت بازسازی و مدیریت شرایط بحرانی را افزایش داده است.

وی ادامه می دهد؛ در کنار این مسئله، حمایت از کارکنان و خانواده‌های آنان در چنین شرایطی اهمیت ویژه‌ای دارد؛ چرا که حفظ انگیزه و امنیت شغلی نیروی کار، یکی از پیش‌شرط‌های تداوم فعالیت صنعتی و بازگشت سریع به شرایط عادی محسوب می‌شود.

در نهایت آنچه درباره حوادث مرتبط با صنایع راهبردی مانند فولاد مبارکه اهمیت دارد، تنها یک رخداد صنعتی نیست، بلکه پیامدهای اقتصادی، اجتماعی و حتی راهبردی آن باید مورد توجه قرار گیرد، تجربه‌های گذشته نشان می‌دهد که پایداری صنایع بزرگ تا حد زیادی به توان فنی داخلی، انسجام مدیریتی و حمایت از نیروی انسانی وابسته است.

در چنین شرایطی، حفظ زیرساخت‌های صنعتی و تقویت ظرفیت‌های فناورانه داخلی می‌تواند نقش مهمی در کاهش آسیب‌پذیری اقتصاد و تداوم مسیر توسعه صنعتی کشور داشته باشد.