تغییر پارادایم در توانمندی‌های نظامی ایران

به گزارش محبوبه بیدکی خبرنگار زمان آنلاین، تحولات ماه‌های اخیر نشان‌دهنده یک تغییر پارادایم در توانمندی‌های نظامی جمهوری اسلامی ایران است، برخلاف تصورات عمومی که ممکن است معطوف به وضعیت ابتدای سال باشد، بررسی‌های میدانی از سطوح مختلف نظامی روایتی متفاوت از آمادگی نیروهای مسلح را ترسیم می‌کند. این گزارش به واکاوی ارتقاء ظرفیت‌های عملیاتی ایران می‌پردازد که در سایه استفاده هوشمندانه از فرصت‌های بازه زمانی گذشته حاصل شده است. دستاوردهای فعلی نیروهای مسلح به گفته عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی، نباید صرفاً از دید توسعه تسلیحاتی نگریسته شود. وی با اشاره به تقویت محسوس اعتمادبه‌نفس و روحیه نیروهای نظامی در رده‌های هوایی، دریایی و پدافندی، تاکید می کند؛  هم‌افزایی میان بخش‌های مختلف ارتش و سپاه به تراز کیفیِ بالایی دست یافته که از دیدگاه ناظران نظامی، یک گام راهبردی محسوب می‌شود.

به گفته نماینده مردم دشتستان رفع گلوگاه‌های فنی که پیش‌تر به عنوان چالش مطرح بود، در حال حاضر به مزیت عملیاتی تبدیل شده و یگان‌ها در سطحی از آمادگی قرار دارند که تحولات ساختاری مشهود است. این نماینده مجلس یکی از تحولات کلیدی را دستیابی به قابلیت هدف‌گیری اهداف متحرک در فواصل دوربرد دانسته و می گوید: نیروهای مسلح ایران به توانمندی فنی رسیده‌اند که می‌توانند ناوهای متحرک دشمن را حتی در پهنه‌های آبی وسیعی مانند اقیانوس هند با دقت بالا هدف قرار دهند و این یک جهش فنی محسوب می‌شود که دکترین دفاعی کشور را از حالت انفعالی به وضعیت تهاجمی و بازدارندگی فعال تغییر داده است. وی با تاکید بر اینکه در بخش موشکی نیز، تغییرات به دو مولفه سرعت و دقت معطوف شده،خاطرنشان می کند؛ افزایش سرعت پرتابه‌ها به معنای آن است که سامانه‌های پدافندی متعارف دشمن کارایی خود را در برابر تسلیحات ایرانی از دست داده‌اند، به عبارت دیگر، توان عبور از لایه‌های دفاعی دشمن نسبت به گذشته به مراتب بهبود یافته و احتمال رهگیری این موشک‌ها به حداقل رسیده است که این امر، محاسبات دشمن را در هرگونه سناریوی احتمالی برهم می‌زند. رضایی ادامه می دهد علاوه بر سرعت، قدرت ویرانگری تسلیحات نیز شاهد ارتقاء قابل توجهی بوده است، بازطراحی و بهینه‌سازی سرجنگی موشک‌ها منجر به افزایش قدرت تخریب شده که این موضوع مستقیماً بر استراتژی بازدارندگی تأثیر می‌گذارد،این دستاوردها نشان می‌دهد که صنایع دفاعی کشور در ماه های اخیر، متمرکز بر رفع کاستی‌های عملیاتی بوده و نتایج آن اکنون در لبه فناوری دفاعی نمایان شده است. عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی با تاکید بر اینکه عدم تمایل دشمن به ورود حریم هوایی کشور در جریان تنش‌های اخیر، نه از سرِ خویشتنداری، بلکه ناشی از ارزیابی‌های دقیق آن‌ها از افزایش قدرت کشف و انهدام پدافند ایران است،می گوید: پدافند یکپارچه ایران، درس‌های آموخته‌شده از درگیری‌های منطقه‌ای را به خوبی بومی‌سازی کرده و به یک چتر محافظتی مستحکم تبدیل کرده است. وی با تأکید بر نقش آفرینی مردم در حمایت از نیروهای مسلح،یادآور می‌شود: در سوی دیگر این میدان، نقش‌آفرینی سرمایه اجتماعی به عنوان پشتوانه تصمیم‌سازان کشور حائز اهمیت است، درک عمومی جامعه از وضعیت جنگی و حضور ملت در صحنه، فارغ از تفاوت در دیدگاه‌ها یا سبک زندگی، یک واقعیت راهبردی است، مردم ایران با درک این نکته که پای هویت و تمامیت ارضی کشور در میان است، صبوری و همراهیِ ویژه‌ای را از خود نشان داده‌اند که خود به عنوان بخشی از قدرت بازدارندگی در محاسبات تصمیم‌گیران ملی لحاظ می‌شود. رضایی تاکید می کند که فشار بر جبهه دشمن تنها محدود به توان نظامی ایران نیست؛ بلکه پیروزی‌ها و دستاوردهای جریان مقاومت در منطقه، به‌ویژه در یمن و اقدامات انصارالله، فضای تنفس راهبردی دشمن را محدود کرده است و هم‌افزایی این فشار منطقه‌ای با قدرت بازدارندگی داخلی ایران، دشمن را در موقعیتی قرار داده که در توازن قوا دست پایین را دارد و توان خروج از این وضعیت را از دست داده است.

در نهایت به نظر می‌رسد؛ آنچه که امروز در خیابان‌ها، سنگرها و اتاق‌های فکر نظامی ایران دیده می‌شود، یک حقیقت میدانی است و نه شعار سیاسی. تجمیع توانمندی‌های نوین دفاعی، روحیه بالای رزمندگان و پشتیبانی اجتماعی، مجموعه‌ای از شواهد متقن را می‌سازد که ثابت می‌کند ایران در شرایط کنونی از موضع قدرت در برابر تهدیدات ایستاده است.