چرا صنایع غذایی در حال کوچک‌شدن هستند؟

به گزارش خبرنگار سرویس اجتماعی زمان، حذف ارز ترجیحی در سال ۱۴۰۱ اگرچه با هدف اصلاح ساختار اقتصادی انجام شد، اما در حال حاضر در پیچِ تندِ تورم، به یک خطای محاسباتی تبدیل شده است.

در این راستا  زرگران، رئیس کمیسیون کشاورزی اتاق بازرگانی تهران، با اشاره به شرایط فعلیِ بازار مواد غذایی و مسائل تلخ پیش رو می گوید؛پایداریِ موجودی کالا در فروشگاه‌ها، نشانه رفاه نیست؛ بلکه نمادِ عقب‌نشینیِ سبد خرید خانوار است.

از سرکوب قیمت تا سرکوب تقاضا

در واقع نکته‌ای که در تحلیل‌های پیشین کمتر دیده شده، تأثیرِ مخربِ ثابت ماندن یارانه بر تداومِ تولید است، دولت در حالی که مبنای محاسباتِ کالاهای اساسی را از ۱۱۲ هزار تومان به ۱۵۵ هزار تومان رسانده، مبلغ یارانه نقدی را ثابت نگه داشته است.

زرگران با اشاره به این شکافِ عظیم تاکید می‌کند:آنچه که امروز در کارخانه‌های صنایع غذایی رخ می‌دهد، کاهشِ نگران‌کننده در آمار فروش است، وقتی کارخانه‌دار با اُفت تقاضا برای محصولات لبنی و پروتئینی مواجه می‌شود، یعنی قدرت خریدِ مردم به سطحی رسیده که حتی با وجودِ نبودِ قحطی، کالا در قفسه‌ها می‌ماند و مصرف نمی‌شود.

پیش‌بینیِ بحران در زنجیره تأمین

به گفته وی باید توجه داشته باشیم که مسئله دیگر گرانی نیست، بلکه خروج از بازار است.

زرگران معتقد است؛ آن یارانه‌ای که قرار بود جایگزینِ ۱۲ تا ۱۳ میلیارد دلار ارزِ پیشین شود، عملاً با تورم ذوب شده است و این روند، تولیدِ ملی را در یک مخمصه قرار داده است.

وی ادامه می دهد؛هزینه‌های تولیدِ کارخانجات با نرخ ارز جدیدِ مواد اولیه رشد کرده‌اند اما توانِ مصرف‌کننده برای خرید، به شدت کاهش یافته است.

رئیس کمیسیون کشاورزی اتاق بازرگانی تهران، خاطرنشان می‌کند؛ گزارشِ آماریِ فروش کارخانجاتِ زیرمجموعه اتاق بازرگانی نیز نشان می‌دهد که ما از شرایط جنگیِ کمبودِ کالا به شرایطِ رکودِ ناشی از نبودِ تقاضا رسیده‌ایم و اگر سیاست‌گذار، فوراً مبلغ یارانه‌های نقدی را با واقعیتِ نرخ ۱۵۵ هزار تومانیِ ارز تطبیق ندهد، شاهد دومینویِ تعطیلیِ واحدهای کوچک و متوسطِ صنعت غذا خواهیم بود، در واقع، یارانه ثابت در یک اقتصاد با تورمِ متغیر، نه‌تنها مُسَکن نیست، بلکه خود به عاملی برای کوچکتر شدنِ سفره‌های ایرانی و تهدیدِ بقای تولیدکنندگان تبدیل شده است.

در نهایت،گزارش مذکور نشان‌دهنده یک خطای محاسباتی در سیاست‌های حمایتی دولت است، در حالی که هزینه‌های تولید بر پایه نرخ جدید ارز رشد کرده، اما یارانه‌های نقدی در اثر تورم، ارزش واقعی خود را از دست داده‌اند، این شکاف میان هزینه تولید بالا و توان خرید پایین مصرف‌کننده، منجر به انقباض تقاضا شده است.

در واقع، ما با پدیده‌ای روبرو هستیم که در آن کالا در قفسه‌ها می‌ماند؛ نه به دلیل کمبود، بلکه به دلیل عقب‌نشینی سبد خرید خانوار و این روند پایداری تولید در صنایع استراتژیک را با تهدید جدی مواجه کرده است.