پایان ممیزمحوری؛ شرط بقای بنگاه‌های تولیدی

به گزارش خبرنگار سرویس اجتماعی زمان، در حالی که آمارهای رسمی وزارت کار و سازمان تأمین اجتماعی، تصویری از وضعیت اشتغال ارائه می‌دهند، فعالان بخش خصوصی بر وجود شکافی عمیق میان داده‌های کاغذی و واقعیت‌های کف میدان تأکید دارند.

در این زمینه تولایی، رئیس کمیسیون مالیات، کار و تأمین اجتماعی اتاق ایران، با اشاره به توقف فعالیت بسیاری از بنگاه‌های تولیدی،تأکید می کند؛ تحمیل مالیات بر بنگاه‌هایی که فعلاً در مرحله‌ توقف تولید هستند، پیامدهای جبران‌ناپذیری برای تولیدکنندگان خواهد داشت.
 آمارسازی در برابر واقعیتِ خاموش

وی با صراحت اعلام می‌کند که؛ آمارهای رسمی، بازتاب‌دهنده واقعیت بیکاری نیستند، بسیاری از بنگاه‌های تولیدی برای حفظ سرمایه انسانی خود، علی‌رغم نبود تولید، از اخراج نیروها خودداری کرده‌اند، این وضعیت باعث شده تا بخش بزرگی از بیکاری پنهان در آمارها دیده نشود.

رئیس کمیسیون مالیات، کار و تأمین اجتماعی اتاق ایران، برای اثبات عدم فعالیت واقعی کارخانه‌ها، به شاخص‌های عینی اشاره کرده و می گوید؛بسیاری از بنگاه‌ها در ظاهر فعالند، اما قبض‌های برق و گاز آن‌ها نشان‌دهنده توقف کامل تولید است،این تحلیل نشان می‌دهد که عدد واقعی بیکاران ممکن است چندین برابر ارقام اعلامی باشد، چرا که بسیاری از بنگاه‌ها به دلیل عدم توقف وی ادامه می دهد؛بخش نگران‌کننده دیگر چشم‌انداز مالیاتی پیش‌روست، تولیدکنندگان به جای تمرکز بر احیای تولید، دغدغه ممیزی‌های سال‌های آینده را دارند، نگرانی اصلی این است که سازمان امور مالیاتی بدون در نظر گرفتن شرایط جنگی و رکود حاکم بر بازار، بخواهد بر اساس گردش مالی سال‌های رونق، مالیات‌های سنگینی مطالبه کند.

تولایی در پایان خاطرنشان می‌کند؛ تداوم ممیزمحوری به‌جای شفافیت سیستمی، انگیزه تولیدکنندگان برای حفظ نیروی انسانی در شرایط زیان‌ده را از بین می‌برد، ضرورت فعلی، پذیرش هزینه‌های حفظ نیرو و زیان‌های ناشی از شرایط خاص کشور به عنوان هزینه‌های قابل‌کسر مالیاتی است.

اما در مجموع به نظر می رسد؛چالش اصلی تولیدکنندگان در شرایط کنونی، ناامنی مالیاتی است، ادامه رویکرد سنتی در اخذ مالیات، نه تنها مانع از خروج بنگاه‌ها از رکود می‌شود، بلکه حتی تلاش کارفرمایان برای صیانت از نیروی کار را نیز با مجازات مالیاتی مواجه می‌کند، عبور از ممیزمحوری به سمت سیستم‌های شفاف و قاعده‌مند، تنها راه نجات تولید و جلوگیری از فروپاشی بنگاه‌هایی است که تاکنون با تحمل زیان، چراغ صنعت را روشن نگه داشته‌اند.