از میدان نبرد تا میز مذاکره؛ آغاز فصل جدید مقاومت

به گزارش خبرنگار سرویس سیاسی زمان، آتش‌بس اخیر میان حماس و رژیم صهیونیستی، هرچند پایان جنگ نیست، آغاز مرحله‌ای جدید از نبرد برای تعیین سرنوشت غزه و فلسطین به شمار می‌آید. این تحولات نه تنها ضعف ساختاری و استراتژیک رژیم اشغالگر قدس را بار دیگر آشکار کرده، بلکه محوریت مقاومت اسلامی را به عنوان نیروی اثرگذار و تعیین‌کننده در آینده منطقه تثبیت کرده است.
ایستادگی تاریخی غزه
حملات هماهنگ و عملیات بی‌سابقه «طوفان الاقصی» در هفتم اکتبر ۲۰۲۳، ماهیتی فراتر از یک عملیات نظامی داشت. این حرکت به منزله اعلام موجودیت تازه‌ای برای حق زیستن فلسطین بود و نشان داد که حتی با تمامی تجهیزات نظامی و ادعاهای امنیتی، رژیم صهیونیستی توان کنترل کامل یک منطقه کوچک مانند نوار غزه را ندارد. این واقعیت شکاف جدی در ساختار امنیتی و سیاسی تل‌آویو ایجاد و اعتبار این رژیم را در عرصه بین‌المللی تضعیف کرد.
اهمیت توافق آتش‌بس و پیامدهای سیاسی آن
توافق آتش‌بس اخیر، فراتر از توقف موقت درگیری‌ها، یک نقطه عطف در روند سیاسی-دیپلماتیک خاورمیانه محسوب می‌شود. بر اساس اظهارات خلیل الحیه، رئیس هیئت مذاکره‌کننده حماس، این توافق شامل توقف درگیری‌ها، بازگشایی گذرگاه‌ها، ورود کمک‌های انسانی و تبادل اسرا است. از منظر حماس، این توافق نمادی از توانمندی مقاومت در تعیین شرایط مذاکرات است و عرصه‌ای تازه برای تثبیت مشروعیت سیاسی و اجتماعی فراهم می‌کند. آزادی اسیران با حکم‌های طولانی‌مدت، بازگشایی گذرگاه‌ها و ورود کمک‌های انسانی، نه تنها به کاهش بحران انسانی کمک می‌کند، بلکه وجهه سیاسی حماس را در سطح داخلی و منطقه‌ای تقویت می‌کند. این توافق همچنین فضای جدیدی از رقابت سیاسی و بازیگری بین‌المللی ایجاد کرده است. بازسازی غزه و مدیریت پس از جنگ، عرصه‌ای خواهد شد برای کشمکش منافع بازیگران منطقه‌ای و فرامنطقه‌ای، به‌ویژه در حوزه سیاست انرژی، امنیت و مشروعیت سیاسی. بنابراین، آتش‌بس نه پایان جنگ بلکه آغاز فصل تازه‌ای از نبرد سیاسی و دیپلماسی در خاورمیانه است، جایی که قدرت سخت و قدرت نرم به طور همزمان تعیین‌کننده آینده خواهند بود. پیامد مهم‌تر این توافق، تغییر معادله قدرت در منطقه است. آتش‌بس اخیر نشان داد مقاومت توانسته هم میدان نبرد و هم میز مذاکره را به نفع خود تغییر دهد؛ واقعیتی که ضعف ساختاری و ناکامی‌های رژیم صهیونیستی را در عرصه سیاسی و نظامی به وضوح آشکار می‌سازد.
ضعف و ناکامی‌های رژیم صهیونیستی
جنگ اخیر به وضوح نشان داد که حتی برخورداری رژیم صهیونیستی از برتری نظامی و حمایت گسترده سیاسی و مالی، تضمین‌کننده تحقق اهداف استراتژیک آن نیست. حجم گسترده عملیات نظامی، همراه با هزینه‌های انسانی و سیاسی فراوان، نشان داد که این رژیم در مواجهه با اراده و پایداری ملت فلسطین دچار بحران ساختاری و استراتژیک شده است. از منظر راهبردی، این ناکامی بیش از هر چیز بیانگر فرسایش ادعای امنیت رژیم صهیونیستی است؛ ادعایی که برای دهه‌ها اساس مشروعیت و سیاست آن را شکل داده بود. فروپاشی این ادعا موجب تغییر معادله قدرت در خاورمیانه شده و مسئله فلسطین را بار دیگر به صدر وجدان سیاسی جهان بازگردانده است. در عرصه نظامی، سیاسی و اخلاقی، این شکست به معنای پایان سلطه یک‌جانبه نیست، بلکه آغاز بازنگری در معادلات امنیتی و دیپلماتیک منطقه است.
به این ترتیب، ناکامی‌های اخیر رژیم صهیونیستی نه تنها ضعف فنی و عملیاتی آن را نمایان کرده، بلکه عمق بحران مشروعیت آن را نیز آشکار ساخته است؛ واقعیتی که می‌تواند پایه‌های تغییرات گسترده‌تری در آینده خاورمیانه را بنا نهد.
ایران و افق مقاومت
جمهوری اسلامی ایران همواره حمایت قاطع خود از مردم فلسطین و مقاومت اسلامی را اعلام کرده است. حمایت از حماس و دیگر گروه‌های مقاومت، نه صرفاً یک موضع سیاسی، بلکه بخش مهمی از اصول راهبردی جمهوری اسلامی در دفاع از حقوق ملت فلسطین است. ایران این توافق را فرصتی برای بازسازی مقاومت، تقویت وحدت ملی فلسطینیان و تداوم مبارزه تا آزادی کامل سرزمین‌های اشغالی می‌داند. آتش‌بس اخیر، نه پایان جنگ، بلکه آغاز مرحله‌ای تازه از نبرد سیاسی، امنیتی و رسانه‌ای برای تعیین سرنوشت غزه و فلسطین است. سه سناریوی محتمل پیش‌روی این روند شامل تثبیت مقاومت، مهار تدریجی یا بازسازی کنترل‌شده غزه است. با این حال، جمهوری اسلامی ایران تأکید دارد که هیچ‌گونه مصالحه‌ای بدون تضمین حقوق ملت فلسطین و بازگشت کامل سرزمین‌های اشغالی پایدار نخواهد بود.
بدین ترتیب، آینده غزه نه در میز مذاکره صرف، بلکه در میدان اراده، وحدت ملی و قدرت مقاومت تعیین خواهد شد؛ امری که بار دیگر ضعف و شکست رژیم صهیونیستی را به اثبات می‌رساند و افق آزادی قدس شریف را روشن‌تر می‌سازد.