آغاز ماه مهر با طعم گرانی لوازم التحریر

به گزارش خبرنگار سرویس اجتماعی زمان، سال تحصیلی جدید در راه است و باز هم دغدغه‌های معیشتی، سایه خود را بر شور و هیجان آغاز مهرماه افکنده، در حالی که خانواده‌ها خود را برای تأمین مایحتاج آموزشی فرزندانشان آماده می‌کنند، جهش بی‌رویه قیمت لوازم‌التحریر به یکی از چالش‌های نگران‌کننده تبدیل شده است.

بدون تردید این وضعیت، به ویژه برای اقشار کم‌درآمد، نه تنها بار اقتصادی مضاعفی به همراه دارد، بلکه می‌تواند با عمیق شدن شکاف طبقاتی در دسترسی به فرصت‌های آموزشی را دامن بزند و آینده تحصیلی بسیاری از دانش‌آموزان را تحت تأثیر قرار دهد.

در این میان، زمزمه‌های طرحی حمایتی در مجلس شنیده می‌شود که امیدها را برای کاهش این فشارها زنده نگه می‌دارد.

اما رمضان رحیمی دشتلویی، نماینده مجلس شورای اسلامی، با ابراز نگرانی از اوضاع نابسامان بازار نوشت‌افزار در آستانه بازگشایی مدارس، می گوید؛ افزایش شتابان و بی‌رویه قیمت‌ها نگران کننده است.

نماینده مردم فلاورجان با اشاره به وضعیت ناهمگون درآمد و هزینه‌ها،تاکید می کند؛ افزایش حقوق کارکنان دولت و یا کارگران در مقابل رشد  بهای لوازم‌التحریر قابل مقایسه نیست، این تفاوت فاحش، فشار چشگیری بر سبد معیشت خانواده‌ها، به ویژه آن‌هایی که با حداقل درآمد زندگی می‌کنند، وارد می‌آورد و نیاز به مداخلات حمایتی فوری را پررنگ‌تر می‌سازد.

این نماینده مجلس ادامه می دهد؛  طرحی در کمیسیون آموزش مطرح شده که بر اساس آن، «بُن لوازم‌التحریر» به خانواده‌های کم‌توان مالی اختصاص خواهد یافت و این اقدام، تلاشی است برای کاهش بار مالی ناشی از گرانی‌ها و اطمینان از اینکه هیچ دانش‌آموزی به دلیل محدودیت‌های اقتصادی از ابزارهای آموزشی پایه محروم نماند.

عضو هیئت رئیسه کمیسیون آموزش و تحقیقات در ادامه با یادآوری اصل سی‌ام قانون اساسی که بر حق آموزش رایگان برای همه تأکید دارد،می گوید؛ لزوم رفع ریشه‌ای مشکلات مرتبط با گرانی آموزش از ضروریات است، چرا که پس از سال‌ها، هنوز تکلیف هزینه‌های مرتبط با تحصیل، از جمله لوازم‌التحریر، سرویس مدارس و سایر مخارج جانبی، به طور قطعی مشخص نشده است.

وی یادآور می‌شود؛این بی‌تفاوتی در قبال گرانی‌ها، پیامدهای گسترده‌ای فراتر از مشکلات صرفاً اقتصادی دارد، فشار اقتصادی فزاینده بر خانواده‌های کارگری و اقشار ضعیف جامعه، نه تنها به مشکلات معیشتی دامن می‌زند، بلکه آثار روانی و اجتماعی عمیقی را نیز در پی خواهد داشت.

رحیمی نابرابری در دسترسی به ابزارهای آموزشی و نوشت‌افزار باکیفیت، را مشکلی  جدی دانسته و خاطرنشان می‌کند؛این مشکل می تواند به شکاف‌های طبقاتی در نظام آموزشی کشور دامن زده و در نهایت، زمینه را برای آسیب‌های فرهنگی و اجتماعی گسترده‌تر در آینده فراهم آورد، از این رو، تدابیر حمایتی و نظارتی جامع، بیش از پیش ضروری به نظر می رسد.

در مجموع، با توجه به چشم‌انداز آغاز سال تحصیلی و تشدید فشارهای اقتصادی بر خانواده‌ها، به نظر می‌رسد که طرح “بُن لوازم‌التحریر”، اگرچه گامی در مسیر حمایت از اقشار آسیب‌پذیر است، اما نیازمند تکمیل با برنامه‌ریزی‌های کلان‌تر برای مهار تورم در بازار نوشت‌افزار و تضمین حق آموزش رایگان برای تمامی دانش‌آموزان است و رسیدگی به این مهم، نه تنها به معنای حمایت از حق تحصیل کودکان این سرزمین است، بلکه سرمایه‌گذاری جهت جلوگیری از آسیب‌های اجتماعی و فرهنگی بلندمدت خواهد بود که می‌تواند آینده جامعه را تحت‌الشعاع قرار دهد، انتظار می‌رود مسئولان ذیربط با نگاهی جامع و مسئولانه، به این دغدغه‌های کلیدی پاسخ دهند و زمینه را برای تحصیل عادلانه و بی‌دغدغه تمامی فرزندان ایران فراهم آورند.

*محبوبه بیدکی