روزنامه پیام زمان
  •  info@zamandaily.ir

  •  02188481891

  •   09123624182

روزنامه,پیام زمان,روزنامه پیام زمان,اخبار,امروز
ادمین ۶ آبان ۱۳۹۹ در ۷:۵۱ ب٫ظ خبر قبلی خبر بعدی

مطالعه و فرهنگ سازی؛ زمینه‌ساز ظهور امام زمان(عج)

خانم یاری – دکترای جامعه شناسی و مهدویت

 

بعد از وجود مقدس امام رضا (ع)؛ که خیلی محبوب مردم چه دوستان و حتی دشمنانشون بودند؛ و مذهب شیعه خیلی توانست رشد و بالندگی داشته باشد؛ هر سه امام‌ بعد از امام رضا (ع) را، ابن الرضا میگفتند.از زمان امام رضا تا میلاد پر سعادت ولی عصر(عج) مذهب شیعه در بیشترین نقاط جهان نشر وگسترش پیدا کرده بود.

به همین دلیل خلفای عباسی آن زمان دست خود را به خون سه امام یعنی امام جواد و امام هادی و امام حسن عسکری در سن جوانی آلوده کردند، و ما متاسفانه با اینکه قبل از میلاد امام مهدی شیعه در اوج قدرت بود آن هم با تمام فشارهایی که از سوی خلفا اِعمال میشد؛ اما این سه امام در غربت و مظلومیت خاصی قرار دارند. بعد از میلاد امام مهدی (ع) و شهادت امام عسکری؛ شیعه وارد مرحله ی خاصی از تاریخ شد که میبایست در ژرفای غیبت امامش زندگی را سپری کند تا شرایط خفقان کشتار امامان به افول گراید. اما با گذشت ۱۲قرن از غیبت ولی عصر(عج) همچنان شیعه در کورسوی فرهنگ بی فرهنگی و بی سوادی غوطه ورست. با آنکه از لحاظ علم و تکنولوژی سالیانی ست که به پیشرفت های چشمگیری دست یافته، اما در تاریکی جهل ناشی از بی فرهنگی مدرن غوطه ور شده است. اینکه با تمام مستندات عقلی و علمی ما همچنان نگاهمان به امام زمان و ظهور ایشان یک نگاه ناشی از رعب و وحشت و بی اطلاعاتی ست، این خود دلیل بزرگی بر فرهنگ بی فرهنگی ما است؛ زمانی که ایشان را دریابیم و متوجه شویم چه روزها و سالهایی را میتوانستیم در جوار ایشان به سلامت و سعادت و خوشی واقعی دست یابیم و این همه فرصت را از دست دادیم؛ حتما به حال خود و فرزندانمان افسوس خواهیم خورد.

یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا آمِنُوا؛ تا حالا به این آیه فکر کرده بودیم؟

آمَنُوای اول یعنی معتقدین به وجود اهل بیت. آمِنُوای دوم یعنی بازنگری در نوع اخلاق و رفتارمون نسبت به امام. یک عبارت دیگه هم هست که تقریبا با آن غریبه نیستیم؛ إِنِّی سِلْمٌ لِمَنْ سَالَمَکُمْ وَ حَرْبٌ لِمَنْ حَارَبَکُمْ.

که حتی اگر بخواهیم ‌غیر از کتب مذهبی و نگاه مذهبی به آن نگاه کنیم؛ مفهومش اینست که چنانچه با کسی دوست شدیم به تمام علایق و دلبستگی های او توجه کنیم و همچنین به تمام مسائلی که ممکن است دوست ما را آزرده خاطر کند. پس تمام همت خود را براین میگذاریم که تمام دوست داشتنی ها و تمام ناخوشایندهایش را رعایت کنیم. حالا ما اگر با امام زمان دوست هستیم و او را امام خود می نامیم چقدر به این موارد توجه کرده ایم؟ در قرن و زمانی که ما زندگی میکنیم دشمنان با چه وسیله ای در حال جنگ با امام زمان و منتظرین هستند؟ آیا غیر از جنگ فرهنگی و ایجاد موانع ظهور در قالب ترس، رعب و سرزنش هست؟

پس تا بیشتر از این فرصت های طلایی آرامش و سعادت را از دست ندادیم؛ زودتر برای برپایی اساس حکومت عدل و آرامش ایشان که در نهایت برای خود ما هست؛ تلاش و مطالعه و فرهنگ سازی کنیم.